Ostatnie kazanie rekolekcyjne w środę, 6 marca, dotyczyło trzeciego, nieodłącznego elementu przygotowania do świąt Wielkiej Nocy, to jest o jałmużnie. Jałmużnie jako lekarstwie na egoizm i pychę. Najczęściej jałmużnę rozumiemy jako dzielenie się tym, co nam zbywa, zwykle pieniędzmi. A tu chodzi nie tylko o datki, ale o uwrażliwienie na potrzeby bliźnich, sprawność w wypełnianiu uczynków co do ciała i co duszy (co przypomina nam dekoracja wielkopostna), dawanie siebie. Usłyszeliśmy radę, żeby skoncentrować się na człowieku, który jest obok mnie, a Jezus wypleni z nas egoizm i pychę.
Podziękowanie ks. rekolekcjoniście Pawłowi Jakóbowi w imieniu parafii złożyli przedstawiciele Rady Parafialnej: Irena Klich i Marcin Świerczek, wręczając mu kosz i kwiaty:
Czcigodny Księże Rekolekcjonisto!
Czas Wielkiego Postu jest dla każdego z nas dobrym powodem do zatrzymania się w tym pędzie, jaki niesie ze sobą życie. Pędzie, w którym często zapominamy, co jest naprawdę w tym naszym życiu najważniejsze. A najważniejszy jest… Bóg i nasze zbawienie.
Dziękujemy za Słowo Boże kierowane do nas. Dziękujemy za ten czas,
w którym mieliśmy możliwość uwrażliwić nasze sumienia.
Już w niedzielę towarzyszyła nam refleksja i pytanie – jaki obraz Boga noszę w sobie, w moim sercu. Czy jest to Bóg dobry i miłosierny, Opiekun, czy też surowy Nadzorca.
Z kolei w poniedziałek zaprosiłeś nas, Księże Misjonarzu, na wyprawę po Boże lekarstwo. Lekarstwo, którym jest modlitwa. Modlitwa jako dar Boga, jako relacja osobowa dzieci Bożych z Ojcem. I możemy wspólnie powtórzyć słowa św. Wincentego a’Paulo „Modlitwa jest dla duszy tym, czym pokarm dla ciała, jest samym życiem”. I Twoje wskazówki dotyczące modlitwy: módl się jak celnik, otwórz swoje serce, zamilknij, żeby Bóg mówił w tobie – do ciebie, módl się z ufnością, chociaż nie wszystko rozumiesz, przyzywaj pomocy i wstawiennictwa Ducha Świętego.
We wtorek padła propozycja drugiego Bożego lekarstwa – postu. Postu odczytanego przez naszego Księdza Rekolekcjonistę według kolejnych liter tego słowa jako podstawowa okazja się troszczenia nie tylko o stronę fizyczną naszego ciała, ale głównie w kontekście troski o własny rozwój duchowy. Trzy historie pięknego życia kobiet: Aleksandry Marii daCosta, Teresy Neumann i Marty Robin unaoczniły nam wartość Eucharystii i stały się zachętą do podjęcia postu w różnych intencjach.
Dzisiaj usłyszeliśmy o lekarstwie na egoizm i pychę, jakim jest jałmużna. Jałmużna rozumiana nie tylko jako dzielenie się datkami, ale jako uwrażliwienie na potrzeby bliźnich i dzielenie się swoim wnętrzem.
Dziękujemy również za podzielenie się z nami przeżyciami i doświadczeniami z pracy misyjnej w parafii Biro w afrykańskim Beninie.
Pragniemy zapamiętać słowa usłyszane podczas tych rekolekcji, zachować je w naszych sercach i prosimy Pana, aby zaowocowały w nas osobistą przemianą, byśmy potrafili na nowo odnaleźć siebie, drugiego człowieka, a nade wszystko Boga.
Serdecznie dziękujemy Księdzu za trud włożony w przygotowanie nas do spotkania ze Zmartwychwstałym Jezusem. Życzymy Bożego błogosławieństwa i obfitości darów Ducha Świętego oraz nieustannego wzrastania w darze i tajemnicy kapłaństwa. Niech wszyscy ludzie spotkani na kapłańskiej drodze obdarzają Księdza życzliwością i dobrocią, a Wszechmogący Bóg niech każdego dnia rozpromienia swe oblicze, darząc łaską i pokojem. Wdzięczni za ten święty czas rekolekcji zapewniamy o naszej modlitewnej pamięci. Szczęść Boże!
Na zakończenie czterodniowych nauk rekolekcyjnych otrzymaliśmy specjalne błogosławieństwo krzyżem rekolekcyjnym.
2,538 Wszystkie odsłony, 1 Dzisiejsze odsłony